1. Een gezonder hart met polyfenolen in noten!

Het is al langer bekend dat pinda’s en noten goed zijn voor het gezond houden van ons hart en onze bloedvaten. Dit is vooral te danken aan de grote hoeveelheid ‘goede’ onverzadigde vetten die pinda’s en noten bevatten. Het positieve effect op de hartgezondheid is echter groter dan je logischerwijs zou verklaren door hun gunstige vetzuursamenstelling.

Een aantal wetenschappers vroeg zich daarom af welke andere stoffen in noten bijdragen aan het gunstige effect op de hartgezondheid. Zij onderzochten of de polyfenolen die in noten zitten mogelijk een positieve bijdrage leveren. Eerdere studies laten zien dat polyfenolen uit rode wijn, groene thee en chocolade een beschermende werking hebben tegen het optreden van hart- en vaatziekten. Maar of dit ook voor polyfenolen uit noten geldt was tot op heden nog onbekend.

Tijdens een recente studie in Amerika kregen dertien volwassenen als ontbijt een amandel smoothie of een walnoot smoothie of een smoothie zonder noten (en daarmee zonder polyfenolen). Vervolgens werd er gekeken wat het effect van deze smoothies was op het gehalte aan polyfenolen in het bloed. Wat bleek: na consumptie van smoothies met noten was er een duidelijke stijging van de hoeveelheid polyfenolen in het bloed te zien. Deze stijging ontbrak na consumptie van de smoothie zonder noten. De polyfenolen uit noten worden dus opgenomen in ons lichaam. Maar hebben ze hier ook effect? Ja, bleek tevens uit het onderzoek. Eenmaal opgenomen in het bloed werken de polyfenolen als een antioxidant. Op die manier leveren ze een positieve bijdrage aan de gezondheid en met name de hartgezondheid. De conclusie uit deze studie luidt dan ook dat polyfenolen uit noten, samen met de goede vetten, een rol spelen bij het beschermen tegen optreden van hart- en vaatziekten.

In Amerika beveelt de ‘American Heart Association’ (Amerikaanse Hartstichting) aan dagelijks minstens 28 tot 56 gram noten te eten om je hart gezond te houden. Dit uiteraard wel als onderdeel van een compleet gezond voedingspatroon. Deze studie laat nogmaals zien dat noten inderdaad een gunstig effect hebben op de hartgezondheid en er dus alle reden is om deze aanbeveling te blijven handhaven.

Bron:
1) Yang. J., Liu R.H. and Halim L. Antioxidant and antiproliferative activities of common edible nut seeds. Food Science and Technology 2009; 42: 1-8.

2. Pinda’s eten tegen pinda-allergie?!

Ongeveer 1,5% van de kinderen wereldwijd heeft last van pinda-allergie. Wanneer je eenmaal pinda-allergie hebt blijf je dit meestal je gehele leven houden. Onderzoekers, verbonden aan Addenbrooke’s Ziekenhuis in Cambridge in Groot-Brittannië, onderzochten recent of het mogelijk is de allergische reactie op pinda’s te verminderen door stapsgewijs en heel voorzichtig steeds meer pinda’s te eten, in de vorm van pinda-eiwit in bloem. Dit wordt ook wel orale immunotherapie genoemd. Aan het onderzoek deden vier jongens mee die zware pinda-allergie hadden. De therapie bleek succesvol!

De jongens werd gevraagd stap voor stap onder streng toezicht steeds meer pinda’s te eten. Aan het eind van het onderzoek bleek dat alle jongens 10 tot 12 hele pinda’s konden eten zonder dat dit een allergische reactie veroorzaakte. Dit was ongeveer 50 tot 480 keer zoveel pinda-eiwit dan de jongens voor aanvang van de studie konden verdragen. Dit zijn ook meer pinda’s dan de jongens naar verwachting per ongeluk zouden eten.

Blijkbaar kan ons lichaam dus wennen aan het eten van pinda’s, waardoor een allergische reactie uitblijft. Dit onderzoek laat zien dat de behandeling van pinda-allergie op korte termijn mogelijk is. Een vervolgstap is om te kijken of deze therapie pinda-allergie op lange termijn ook kan verminderen.

Bron:
1) Clark A.T., Islam S., King Y., Deighton J., Anagnostou K. and Ewan P.W. Successful oral tolerance induction in severe peanut allergy. Allergy 2009; 2009 Feb 17. [Epub ahead of print]

3. Pinda’s in de spotlight!

Herkomst

Het verhaal gaat dat de eerste pinda’s zijn ontdekt aan de voet van het Andes-gebergte in Bolivia (Zuid-Amerika). Archeologisch bewijs laat zien dat pinda’s al 1500 v. Chr. gegeten werden. Aan het eind van de vijftiende eeuw brachten de Spanjaarden en de Portugezen via Peru en Brazilië de pinda’s naar Europa. Azië en Afrika raakten pas rond 1600 n. Chr. bekend met de pinda door de reisdrift van Europese handelaren.

George Washington Carver

Tot de achttiende eeuw werden pinda’s niet op grote schaal verbouwd omdat zaai- en oogsttechnieken langzaam en moeilijk waren. Ook werden pinda’s vooral gezien als voedsel voor de armen. In het begin van de negentiende eeuw hield George Washington Carver een prikkelend betoog op een congres over het enorme scala aan toepassingen van pinda’s. Hij ontdekte en presenteerde honderden mogelijkheden, wat de pinda-industrie een enorme impuls gaf.

Groei van de pindaplant

Er zijn wereldwijd vele verschillende soorten pindaplanten. De vier meest verbouwde rassen zijn: de Virginia, Runner, Spanish en Valencia. De voorkeur voor bodem en klimaat verschilt per ras. Overeenkomstig is dat alle rassen het beste groeien in vochtige grond en dus niet op dichte droge kleigrond. Daarnaast zijn ze erg gevoelig voor vrieskou. Pindaplanten groeien dan ook vooral in de lente en zomermaanden. De oogst vindt plaats aan het einde van de zomer of in het begin van de herfst.

Consumptie

Pinda’s worden overal ter wereld verwerkt in producten en gerechten en zijn een populaire snack. Ongeveer 2,3% van de Europese bevolking eet elke dag pinda’s. In Zuid-Europa is de pinda populairder dan in Noord-Europa. Niet alleen worden er in Zuid-Europa vaker pinda’s gegeten, ook de hoeveelheid pinda’s die ze per keer eten is groter. Een ander leuk feitje: pinda’s zijn geliefder onder vrouwen dan mannen.

Pinda’s zijn peulvruchten!

Wat veel mensen niet weten is dat de pinda eigenlijk geen noot is. Pinda’s behoren, tezamen met de erwten en bonen, tot de familie van de eencellige planten genaamd Leguminosae. Hun fysieke structuur en voedingskundige waarden lijken daardoor meer op die van peulvruchten, maar hun gebruik is te vergelijken met dat van noten. Pinda’s en noten worden daarom vaak in één adem genoemd.

4. Koken met noten: Vegetarische Gado Gado met zelfgemaakte pindasaus

Hoofdgerecht – 4 personen

• 250 g pandanrijst
• 6 eieren
• 100 g worteltjes, in plakjes
• 150 g sperziebonen, schoongemaakt
• 150 g Chinese kool, gesneden
• 100 g taugé

pindasaus

• olijfolie
• 1 ui, gesnipperd
• 1 teentje knoflook, fijngehakt
• ½ tl trassi
• 1 tl gemberpoeder
• 250 g pindakaas
• 100 ml water
• 3 el ketjap
• 30 g pinda’s, fijngehakt
• 60 g kroepoek
• 2 el verse koriander

• Kook de rijst volgens gebruiksaanwijzing.
• Kook de eieren in 7 minuten hard. Spoel ze af met koud water en pel en halveer ze.
• Kook de wortelplakjes, sperziebonen en kool ± 5 minuten, daarna afgieten en leg ze op een schaal.
• Voeg als laatste de taugé toe.
• Maak intussen de pindasaus.
• Verwarm wat olijfolie en fruit hierin de ui en de knoflook.
• Verkruimel de trassi en strooi die met de gemberpoeder over het uimengsel.
• Roer de pindakaas erdoor en schenk er het water bij.
• Breng de saus zachtjes aan de kook en blijf goed roeren. Maak op smaak met ketjap en peper.
• Roer vlak voor serveren de gehakte pinda’s door de pindasaus.
• Schenk de pindasaus over de groenten en leg de eieren erop.
• Serveer de Gado Gado met kroepoek en rijst.

Bereidingstijd: 20 minuten
Voedingswaarde per persoon:
950 kcal • 3975 kJ • 36 g eiwit • 58 g vet • 10 g verzadigd vet • 73 g koolhydraten