| |
Zuid Amerikaanse trots
De paranoot werd ontdekt in de landen rondom het Amazonegebied, waaronder Brazilië, Peru, Columbia, Venezuela en Ecuador. In Europa werden de noten pas echt bekend nadat een Spaanse officier zijn oververmoeide mannen paranoten te eten gaf. Door de gunstige energie- en voedingswaarde van de paranoten herstelden zijn mannen verrassend snel.
De reus van de Amazone
De boom waar de paranoot aan groeit behoort tot de Lecythis familie (Lecythidaceae). De boom is zo groot dat het boven alle andere bomen in het Amazonegebied uitsteekt. Hij kan een hoogte bereiken van 40 tot 60 meter met een doorsnede van 2 meter. In de Amazonelanden is de grond precies goed voor de paranootboom: redelijk hard, maar met een bodem die goed water doorlaat. Jaarlijks levert de boom 30 tot 40 kilo paranoten die gedurende de herfst en winter, vanuit de boom op de grond vallen. Het tappen van rubber en het verzamelen van paranoten zijn de twee belangrijke inkomstenbronnen voor de inwoners van het Amazonegebied.
Bomvol selenium
De paranoot is rijk aan onverzadigde vetten, eiwitten, vezels, magnesium, fosfor en vitamine B1. Daarnaast bevat de paranoot ook vitamine B3, B6 en E, calcium, ijzer, kalium, zink en koper. Maar het bekendst is de paranoot om zijn hoge gehalte aan selenium. Zo bevat één paranoot maar liefst 160% van de dagelijks aanbeveling. De paranoot bevat zoveel selenium doordat de bodem van het Amazonegebied erg rijk is aan selenium. Dit komt bij de groei vervolgens in de paranoten terecht.
Populaire noot
De paranoot is een populaire noot en goed beschikbaar op de wereldmarkt. De meeste paranoten worden geëxporteerd vanuit Zuid Amerika, waarvan 30% in gepelde vorm. Om de houdbaarheid te verlengen worden de noten gedroogd. Doordat de paranoot relatief veel olie bevat, kan het snel ranzig worden. Desalniettemin kan de gepelde en gedroogde paranoot wel 2 jaar lang worden bewaard.
|
|